Testy akceptacyjne

Test akceptacyjny jest poziomem procesu testu oprogramowania gdzie system jest testowany aby go zaakceptować.
Celem tego testu jest ocenienie zgodności systemu z wymaganiami firmy i akceptacja czy jest to dopuszczalne.

ANALOGIA

W procesie wytwarzania długopisu nasadka, ciało, końcówka, klips, tusz oraz długopis są produkowane i testowane osobno.
Kiedy dwie lub więcej części są gotowe, zmontowane i przygotowywane do testów. Kiedy długopis jest kompletny, wykonywany jest test systemowy. Po teście systemu wykonywany jest test akceptacyjny aby potwierdzić czy długopis jest gotów do dostarczenia końcowemu odbiorcy.

METODA

Zazwyczaj w teście akceptacyjnym używa się metody Black Box.
Testowanie zazwyczaj nie wynika z surowych procedur ani skryptów ale raczej z ad-hoc.

ZADANIA

Plan testu akceptacyjnego:

Testy Akceptacyjny przypadków/listy kontrolnej

Test akceptacyjny

Kiedy jest wykonywany?

Test akceptacyjny jest wykonywany po testowaniu systemowym i przed wprowadzeniem systemu do użytku.

Kto go wykonuje?

Wewnętrzny test Akceptacyjny(znany również jako test alpha) jest wykonywany przez członków organizacji którzy stworzyli oprogramowanie ale nie są bezpośrednio zaangażowani w projekt (rozwój lub badania). Zazwyczaj są to członkowie zarządu produktu, sprzedazy lub obsługi klienta.

Zewnętrzne testy akceptacyjne są wykonywane przez ludzi którzy nie są pracodawcami organizacji która opracowała oprogramowanie.
Kliencki test akceptacyjny jest wykonywany przez klientów organizacji która stworzyła oprogramowanie. Są to osoby które zleciły organizacji stworzenie oprogramowania. [w przypadku gdy oprogramowanie nie należy to organizacji która go rozwinęła]

Użytkowy test akceptacyjny (znany również jako beta test) jest wykonywany przez odbiorców oprogramowania. Mogą to być sami klienci lub klienci naszego klienta.

Określone przez ISTQB

Test akceptacyjny: formalny test w odniesieniu do potrzeb, wymagań użytkownika i procesów biznesowych w celu określenia, czy system spełnia kryteria przyjęcia aby umożliwić użytkownikowi, klientowi lub innemu upoważnionemu podmiotowi decyzję czy system można zaakceptować.